Sun. 21 / 10 / 50

เดินทางเข้ากรุงพร้อมแนน วันนี้อันจะดูคอนเสิร์ตใหญ่เปิดอัลบั้ม BodySlam คับ

ไปถึงหอแนนเที่ยงๆ เก็บของบนห้องแร้วก็รอก๊บมารับไปกินข้าวเที่ยงกัน

แต่บรรยากาศวันนี้แบบว่า.......มาคุมากๆอ่ะ -*-

คือมีปัญหาขัดแย้งกันนิดหน่อยเมื่อคืน เฮ้อ~ เครียด ช่วงหลังๆนี้ทะเลาะกันบ่อยจัง

หรือว่าจะเป็น "อาถรรพ์สามเดือน" อย่างที่เค้าว่ากัน?? ...โอวว อถรรพ์มีจริง!!

ก็ตูดๆกันไปซักพักใหญ่ๆแหละ ตอนแรกอันก็กะจะทำร่าเริงใส่นะ

แต่ใจมันห่อเหี่ยวไปแล้วไง เริงไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ =____=

เริ่มเครียด.....เริ่มเงียบ.......... กลายเป็นก๊บมาถามว่า "เป็นอะไร?" แทน

เหอๆๆ อันแหละต้องถามก๊บว่าเป็นอาร๊ายยยย แง่งงง!!!!

กินข้าวเสร็จ อารมณ์ก็ยังค้างๆคาๆกันอยู่บ้าง (แนนเป็นคนกลางผู้น่าสงสาร ฮ่าๆ)

แล้วพี่เมธีก็มารับแนนไปโลตัส อันก็ต้องอยู่กะก๊บสิคะ เฮอๆๆ

ไปนั่งดูมันทำงานที่ช็อป (ยุงเยอะมั่ก) รอๆๆๆๆจนทำงานเสร็จ แล้วก็ไปนั่งเล่น

บรรยากาศค่อยดีขึ้น มันจะบอกว่าตอนแรกแค่เหนื่อยๆเรื่องงาน..มะเชื่อหรอก หึหึ!!

ได้เวลาไปดูบอดี้ ก๊บพาไปส่งที่ Indoor Stadium หัวมาก....

ถึงหกโมงครึ่ง เอริน กะเพื่อนๆรออยู่แล้ว ก็ไปสมทบต่อคิวเข้าฮอลล์กัน

ส่วนก๊บ รออยู่ข้างนอกฮะ นั่งเล่นเดินเล่นแถวนั้นแหละ เฮอๆๆ

แหวนกระจากพังงา*

นาฬิกาจากสำเพ็ง 55+

คอนเสิร์ตมันส์นะ แต่ไม่มีแอเรียให้เต้นเลยเว้ยงานนี้ คนเบียดม๊ากกกกก -*-

พอโยกได้ แต่โดดแทบไม่ได้ จะเหยีบเท้ากันเอา เหอๆ

วงเปิดวงแรก กรี๊ดเรย Sweet Mullet ฮะ >////<" พี่หมู น่าร๊ากกกก

อีกวงนี่คุ้นๆว่าเป็นวงที่ประกวด TUMA ที่จุฬาที่อันดูกะพวกพีจีนะ

จำได้ว่านักร้องหญิงเจ๋งมากกกก... จะดังแล้วรึเนี่ย? ท่าทางคนชอบกันเยอะด้วย

ไงก็โชคดีในเส้นทางสายนี้ละกันนะคะ เอาใจช่วยอีกแรง ชอบๆ ^^

กว่าบอดี้จะได้ขึ้น ดูโฆษณาสปอนเซอร์ประมาณล้านรอบกว่าได้ เหอๆๆ

แต่ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง มันส์ดีจริง (แต่ทำไมไม่เล่นสักวันฉันจะดีพอง่า TT__TT)

อาแอ๊ด มาเป็นเกสเพลงความเชื่อด้วย โหะๆ เจ๋ง!! ...

ปนัดดา มาเป็นเกสเพลงแค่หลับตา.. แต่ที่สุดยอดนี่ต้องยกให้ พี่โก้ ฮะ

เป่าแซกได้แบบ....โอ้วววว~ หายใจทางผิวหนังรึไง??

มีเป่าดวลกับกีตาร์พี่ยอดด้วย ปรบมือกันเกรียววว~

ตอนเพลง คนมีตังค์ มีโปรยแบงค์กาโม่ BodySlam ด้วย >___<"

แย่งกันคว้าไขว่สุดริด อิอันสูงซะเปล่า ไม่ได้ซักใบ โดนคนดึงมือลงอ่า Y__Y

เรยขอเพื่อนเอรินมาใบนึง ขอบใจมากน้า ^o^ อิอิ..

กลับมาเข้าที่เต้นอีกที ค่อยยังชั่ว เต้นได้ขึ้นเยอะ

ไอ้คนข้างหน้าที่เต้นเบียดๆมันหลงไปไหนไม่รู้และ โหะๆๆ

จบคอนเสิร์ต พี่ตูน มีถอดเสื้อโยนด้วยเว่ย!!!

ตายๆๆๆ คนที่อยู่ทำแหน่งเสื้อตกใส่โดนรุมทิ้งตายแน่ 55+

อิอันซึ่งอยู่ห่างไกล ไม่ได้ไขว่คว้าอะไรทั้งสิ้น จ้องมองแต่...

พี่ตูนขาวๆ >.,< ขาวจั๊วะเรยง่ะ... เพ้อกะเอรินสองคน ฮ่าๆๆ

ออกมานอกฮอลล์ก็แยกกะพวกเอริน แล้วก็เดินไปหาก๊บ

มีน้ำเตรียมรอไว้ให้แล้วสองขวด โอ้วววว~ ช่างรู้ใจเสียจิงเจ้าลิงน้อย ^^

ซัดโฮกไปรวดเดียวเกือบหมดขวด และอีกรวดหมดไปหนึ่งขวดฮะ

นั่งพักเหนื่อย ก๊บเอาของที่ไปเดินซื้อหน้ารามมาให้ดู

มันซื้อที่ห้อยมือถือรูปลิงให้ ฮ่าๆ... พอดีขามาน้องหมีที่ใช้อยู่หลุดไง

อิอิ น่ารักมั่ก แต๊งกิ้วน้า ^^* ...

เรยแอบเอาน้องหมีที่ก๊บซ่อมให้แล้วห้อยไว้มือถือมันแทน

ฮ่าๆ สีชมพูหวานแหววเรย

หายเหนื่อยหน่อยแล้วก็ไปนั่งรอรถเมล์กัน นานม๊ากกกก

ขึ้นผิดอีกตะหาก ข้ามฝั่งมาขึ้น 93 ไปประตูน้ำแทน แล้วต่อแท๊กซี่กลับ

หิวม๊ากกกก ไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวไก่แถวม. แล้วก็ซื้อหมูปิ้งไปฝากแนนด้วย

ขอบใจมากนะลิงยักษ์สำหรับวันนี้...แต่.....อย่ามาคุแบบมะเช้าบ่อยนะ ^^"

===========================================

Sat. 3 / 11 / 50

มีบัญชาจากซังกุงสูงสุดให้ไปหาที่ระยองฮะ อาม่า นั่นเอง อิอิ

แต่ก๊บบอกจะมาหาที่พัทยาอาทิตย์นี้ด้วยดิ.... อาม่าเรยบอกให้พาไปด้วยเลย

น่าน!!! เจอบิ๊กบอสซะทีนะลิงเน่า 555+

อันทำงานครึ่งวันแล้วก็ขับรถไประยองกะหม่ามี๊ก่อน

ส่วนก๊บตามไปวันอาทิตย์ฮะ

===========================================

 Sun. 4 / 11 / 50

ก๊บโทรมาตอนเกือบตีสี่ว่าถึงกรุงเทพแล้ว..

และก็โทรมาอีกทีตอนเกือบเจ็ดโมงว่าขึ้นรถจะออกจากกรุงเทพแล้ว

โหะๆ ทันใจจริงๆ.. อิอันเรยตื่นเลยดีกว่า ไปอาบน้ำกินข้าว เตรียมตัวออกไปรับ

ประมาณเก้าโมงครึ่ง อัน มี๊ อากง อาม่า ก็ออกไปรับก๊บที่แหลมทอง

แล้วก็เปลี่ยนมือให้ก๊บเป็นโชเฟอร์ ขับรถเที่ยวทั่วๆเมืองระยอง

เพิ่งได้ขับรถชมชายหาดตรง PMY จริงๆก็วันนี้ สวยเหมือนกันแฮะ

เค้าจะสร้างหินกั้นเป็นช่องๆ เพราะคลื่นตรงนั้นแรงมาก แต่วันนี้ทะเลสงบนิ่งสุดๆ

ช่องว่างระหว่างแนวหินจะมีทะเลเว้าเข้ามาเป็นแอ่งๆตลอดทางเลย

แสงอาทิตย์สะท้อนทะเลใสสงบดูแล้วสวยมาก...

วนจนสุดหาดก็กลับมาที่โรงแรม KANTARY BAY กินบุฟเฟ่ต์กัน

เหลือเวลาอีกครึ่งช.ม.กว่าเค้าจะเปิดให้กิน อันกะก๊บเลยไปเดินเล่นที่ชายหาดก่อน

ลมแรงมากกกกกกก ถึงจะเป็นแดดช่วงเที่ยงแต่ไม่รู้สึกร้อนเลย

นั่งชิลจนใกล้เวลาก็เข้าไปกินกัน..... อิ่มแปร้ฮะ >o<

เห็นโรงแรมข้างหลังแว๊บๆ

ลิงเปลี่ยว*

น่ารักจิงๆ ^o^

กินเสร็จก็ไปวนรถเที่ยว สวนสน เพ หาดแม่รำพึง ก่อนที่จะกลับบ้าน

กลับมาบ้าน อากง อาม่า หม่ามี๊ก็เหนื่อยมากแล้ว เลยไปนอนกลางวันกัน

อันกะก๊บก็นั่งคุยกันที่ชิงช้าในบ้านซักพัก ก็ขับรถขึ้นเขา รินทิพย์ กัน

เอามะละกออาม่าไปปอกกินกันด้วย อร่อยมากกก หวานเจี๊ยบ~

แต่.....อิ่มไงฮะ... แรกๆก็กินกันอร่อยดี ไปๆมาๆเริ่มเกี่ยงกันกิน ฮ่าๆๆ

กินเสร็จก็นั่งคุย เดินเล่นรอบๆเขา ซักพักใหญ่ๆก็พาขับรถวนไปแถวคลอง

ลมพัดเย็นสบายอีกแล้วฮะ อยากนั่งชิลนานๆมากเรย แต่มี๊เรียกกันข้าวแระ

เก็บพริกจากบนเขาลงไปให้มี๊ด้วย อิอิ

In Pink* (ใครจะเชื่อว่าเป็นมือถือผู้ชาย กร๊ากกก~)

ขำกลิ้งลิงกะหมี ?!?

ขำกลิ้ง ลิงกะเป็ด..... เง้ออออ~

บรรยากาศบนเขา

ลิงหม่ำมะละกอ หุหุ

ทำผมอย่างงี้แล้วหน้าโบราณม๊ากกก 55555+ เอิ้กส์

แปลงร่าง ย๊ากกกกกกก!!~

จะบังวิวเพื่อออ?? -____-"

มื้อเย็นกินข้าวกันกับตั่วกู๋ด้วยฮะ... วันนี้กู๋อารมณ์ดีแฮะ รอดตัวไป หุหุ

อาหารเยอะม๊ากกกก แต่ยังไม่ทันหิวเรยซักนิด เฮอๆๆๆ

อาม่าก็บอกให้กินๆๆๆ กินเยอะๆๆ กินให้หมดเลยเนี่ย 555+

ก๊บก็เชื่อฟังไง เติมข้าวสองจาน หมดแล้วยังกินกับเปล่าๆอีก

เห็นแร้วสงสาร ฮ่าๆๆ อิ่มแร้วก็ไม่ต้องก็ได้เน้อ ^^"

แต่แล้ว....อาม่าก็บอกให้อันไปตักลูกบัวให้ก๊บกิน กร๊ากกกก~

แกล้งตักเยอะๆเรย หุหุ... กินให้หมดด้วยนะ เด้วอาม่าเสียใจ

มี๊เดินยกหม้อลูกเดือยมา เรียกให้กินอีก อิอันเรยแกล้งแหย่ให้มี๊เอาให้ก๊บกิน

มันหันมาค้อนควับด้วยสายตาอาฆาตสุดริด อิอันขำกลิ้งฮะ 5555

และแล้วทุกอย่างก็หมดลงด้วยดี หุหุ

=======================================

...

........

 .................

เวลาผ่าน ความรู้สึกดีๆก็เพิ่มมากขึ้น แต่จุดที่เราไม่เข้ากันก็ถูกค้นพบมากขึ้นเช่นกัน

บางทีก็เหนื่อยเหมือนกันนะ อาจเป็นเพราะความไม่เข้าใจกัน

เรารู้สึกว่าเค้าไม่แคร์เรา.... เค้าก็เสียใจที่เราคิดอย่างนั้น ทั้งๆที่เค้ารู้สึกว่าเค้าแคร์เรามาก

มันเป็นเพราะเค้าไม่ได้แคร์เราจริงๆ...ถึงทำให้เรารับรู้ได้แบบนั้น..

หรือเป็นเพราะเราเองที่ไม่เข้าใจการแสดงออกของเค้าว่าเค้าแคร์เรามากขนาดไหน

เห้อ~ เข้าใจยากเนอะ จิตใจคน.....เราจะปรับเข้าหากันได้ขนาดไหนนะ ?

เหตุการณ์ต่างๆคงจะช่วยทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น..ถึงวันนั้นคงจะมีความสุขมาก..

หรือจะเกิดปัญหาขึ้นเรื่อยๆบั่นทอนเราจนถึงวันที่ทนไม่ไหวซะก่อน

>< คิดไปก็ยิ่งกลุ้ม ไม่ให้คิดก็ไม่ได้...... TT_______TT นี่หรือความรัก???

==============================================

++ สู้ต่อปาย ทาเคชิ !!!! ^o^/

++ ลืมมันไปก่อน ความกังวลใจ...~

++ ใกล้งานแฟตเข้ามาทุกทีแร้นนน ตื่นเต้นจัง >___<"

edit @ 6 Nov 2007 17:00:40 by --> Aunny